EEN ONTLUISTERENDE ONTMOETING

Het is bijna achteloos gedeeld. Omdat het in je interessesfeer zit, natuurlijk. Maar er schuilt meer dan een wereld achter. Dat realiseerde ik me eigenlijk pas toen ik daarna even de hond ging uitlaten. Je zet dat zomaar even op LinkedIn, iedereen kan het lezen. Maar je schrijft in feite dat je stopt met werving en selectie.

Een interviewtje in het Financieele Dagblad met de baas van VodafoneZiggo, Jeroen Hoencamp. Daarin noemt hij Sherry Turkle, een Amerikaanse socioloog en psycholoog, die ik al vele jaren geleden heb aangehaald, zowel hier als op mijn zakelijke site. Lang verhaal kort: door de verslaving aan smartphones en de bijbehorende sociale media, verliezen we essentiële communicatieve vaardigheden. Empathie is iets van vervlogen tijden. De mate van stress onder jongeren is ook maatschappelijk ontwrichtend, emotie is niet meer van deze tijd en voortdurend maar ‘multitasken’ lukt niemand, en maakt dus depressief.

Hoencamp loopt bij zijn woon-werkverkeer bewust het perron op en af, bekijkt al die mensen die met hun smartphone bezig zijn, om tot de ontdekking te komen dat echt iedereen op die manier zit vastgeklonken. Een enkeling vormt de spreekwoordelijke uitzondering. Hij maakt zich grote zorgen.

Bij mij is dat begonnen ergens in de negentiger jaren, toen ik een bestelling ging ophalen bij Ahrend in Eindhoven. Het ging om een kopieeropdracht (zo lang geleden dus al). Ik moest even wachten, en voor mij stonden drie dames: oma, moeder en kind. Dat meisje was een jaar of zes, zeven. Ze was op haar knietje gevallen, en niet alleen oma maar ook moeder stonden zich hevig aan te stellen, nog veel meer dan het slachtoffertje zelf (bij wie trouwens niets aan die knie was te zien). Eigenlijk was er niks aan de hand. Maar die verzorgers… Een ijsje erop, we gaan vanavond iets lekkers kopen, zullen we morgen naar de speeltuin gaan. Het arme kind moest worden getroost. Het heeft grote indruk op mij gemaakt, dat merkt u. Want, zo realiseerde ik mij, over een jaar of 15, 20 zit dat kind bij jou aan tafel. En dan moet jij haar gaan vertellen dat ze niet geschikt is voor die baan.

Jij wordt het niet.

Inmiddels is het zover, en dat heb ik geweten. Voorzichtig manoeuvreren dan maar, met meer aandacht voor vorm dan voor inhoud. De waarheid, gekoppeld aan een goed advies, doet vaak meer pijn dan een keer op je knie vallen. Dus laat maar zitten. Dat betreft de sollicitanten, maar ook de potentiële opdrachtgevers van, tel maar mee, inmiddels al weer rond de dertig jaar. En nu is daar dus de smartphone-generatie. Volgens Turkle compleet contactgestoord. Patiënten, waar een behandelmethode op moet worden gezet. Vaak ook vaak twintigers, dus sollicitatierijp. Denken ze.

De laatste weken heb ik er weer enkelen over de vloer gehad. Geen vervelende mensen hoor, maar een gesprek is, op z’n minst, lastig. Wat is ‘een gesprek’, trouwens. Ook daarover kunnen al werelden van verschil ontstaan.

Een sollicitatiegesprek houdt wat mij betreft in, dat je het gaat hebben over wat je graag wilt worden ‘als je groot bent’. En vooral: waarom? Dat geldt ook voor de studie die je al dan niet hebt afgerond: waarom? Bedrijfskunde, elektrotechniek, bedrijfseconomie of toch dierverzorging. Ik vind alles goed, echt, maar hoor graag waarom jij die of die keuze hebt gemaakt… Werk je graag met producten, of liever diensten? Grote of kleine club? Consumenten of business-to- business? Misschien produktiegerelateerd, of lijkt export je erg interessant? Als je compleet vrije keuze hebt, hoe ziet dan je ideale (droom-)baan er uit? Brandweerman in New York, coureur in de F1 of toch die spitspositie bij Real Madrid? Hartchirurg, is dat misschien iets? En de website van bedrijf ABC, mogelijk je toekomstige werkgever, wat vond je daarvan? Is je iets opgevallen? Wat zou je zelf anders doen? Trouwens, en niet onbelangrijk, waarom heb je überhaupt gesolliciteerd?

Over de antwoorden kan ik (heel) kort zijn. Geen. Nou ja, iedereen zegt hetzelfde. Het lijkt me wel wat, en het moet vooral allemaal “leuk” zijn. Geldt voor studiekeuze, voor baan, voor bedrijf, product en collega’s. De toekomst, die komt vanzelf wel. Lastig. Ik zie wel, een beetje leidinggeven. Zo ontstaat er geen gesprek, maar verzand je in een sterk eenzijdig vraag- en antwoordspelletje, dat al heel gauw geen spelletje meer is maar een ontluisterende ontmoeting. Zo kan een kennismaking van een half uurtje, driemaal zoveel energie kosten als een gesprek van anderhalf uur.

Vragen? Geen vragen.

Dan loop je een rondje met je hond en realiseer je je, dat je grofweg eigenlijk alleen nog een betekenisvol sollicitatiegesprek kunt voeren ‘vanaf veertig jaar’. Omdat ik daar geen drama van wil maken, houdt het dus gewoon op. No nonsense, ook op die manier. Als ik het jaar straks afrond, heb ik het dertig jaar gedaan. Het is goed.

2 reacties op ‘EEN ONTLUISTERENDE ONTMOETING

  1. Ton, de handdoek in de ring en dat al na dertig jaar. Binnen ons gezin ben jij nog steeds de meest favoriete recruiter (of hoe jij je zelf ook ziet). Ik “ken” je nu bijna 20 jaar en heb een flink aantal mensen op jullie bureau en website gewezen. Het is eigenlijk het enige bureau welke ik vertrouw. Open, eerlijk, werkelijk geinteresseerd, eentje waar je gewoon een gesprek mee kan voeren. Ton neem dus ook in overweging dat zulke oude werkpaarden als ik toch nog zeker 15 jaar meemoeten, waar moeten wij dan terecht. Over de wervingsstrategie van de huidige bureaus heb jij zelf al een flinke hoeveelheid blogs vol geschreven. Die zijde van de medaille kennen jouw lezers dus wel, maar wat moeten die ervaren oprechte 55 plussers nu in de toekomst zonder Ton en Milia?

    Ton, je hebt groot gelijk, maar ik voelde mij desondanks gemotiveerd om dit stukje te schrijven. Voor het eerst deze schriftelijke reactie; bij al jouw andere blogs heb ik begripvol en herkennend zitten knorren en brommen.

    Groet aan Milia en Ton van Bert

    Like

Wat vind je eigenlijk zelf?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.