GOEDE RAAD

Tenminste eenmaal per jaar. Dat hebben we al wat langer geleden afgesproken, mijn voormalige Ierse buurman en ik. Samen eten, in een meer dan gewoon goed restaurant. Waar je rustig kunt zitten en je verder nergens druk over hoeft te maken. Behoefte aan water, een glas wijn of iets extra’s, je wordt op dat soort adresjes gewoon goed bediend. Des te meer kunnen we ons richten op elkaar, de wereld, het leven in Ierland, Nederland en de rest van Europa. Dat is waardevol.

Ik heb veel van hem geleerd toen hij nog naast me woonde. Zeg maar gerust dat hij mij – bijna twintig jaar geleden – in het Ierse (plattelands-)leven heeft geïntroduceerd. Er zijn ook overeenkomsten. Hij noemt mij altijd ‘out of synch’, door mijn verschoven ritme. Een nachtmens, weet u nog wel? Dan zat ik om een uur of drie nog gewoon wat te werken, en zag hij dat het licht op mijn werkkamer nog aan was als hij zelf terugkeerde van zijn als altijd “verschoven diensten”. Een luchtverkeersleider. Maar inmiddels met pensioen en verhuisd naar “de stad”, omdat vooral zijn vrouw terug wilde naar haar wortels. En: liever wat drukte om haar heen.

Een anekdote tussendoor. Jaren geleden waren ze een paar dagen bij ons op bezoek, in Valkenswaard. We zijn toen een dagje uit geweest in Antwerpen, en hebben ’s avonds daar een megabioscoop bezocht. We moesten best lang in de rij staan voor we een grote zaal binnen konden, en ik bood daar verontschuldigingen voor aan. Sorry. Waarop ze zei: “Dat geeft helemaal niets. Ik sta graag een keer in de rij, want dat komt bij ons nooit voor”. Ze keek haar ogen uit. Ik zal dat nooit vergeten.

Terug naar het restaurant. Hoe gaat het met je? Goede vraag. Waarmee hij bedoelde: ben je nou nóg altijd niet gestopt met werken? Met de nodige scherts, die hem zo typeert: “Moet je nou echt dat extra miljoen ook nog ophalen?” Daar zeg je zoiets. Hij weet ook dat het niet om dat miljoen gaat. Plezier, arbeidsbevrediging, kunnen presteren. Dat zijn de drijfveren. Maar hij kent me. “Stop er toch mee. Ik zou gewoon een bordje achter de deur hangen: Gone fishing”.

Laat me even refereren aan twee eerdere blogs.

EEN EZEL…

Ook hier heb ik wel eens vaker het geboortejaar 1970 als een soort breuklijn genoemd. Dat heeft onder andere te maken met sociale intelligentie, empathie en kennis van de Nederlandse taal. Je snapt dan van huis uit bepaalde zinswendingen, niet alleen in geschreven teksten maar ook en vooral in de gesprekken die je voert. De tone of voice. Dat impliceert een wat bredere woordenschat dan uitdaging, passie, ergens voor gaan en stappen met vrienden. Het leven is dan gewoon wat gecompliceerder, maar tegelijk ook zo veel interessanter dan alleen maar “genieten”. Dat was een tijd dat mensen nog aan hun cv dachten. Met andere woorden: geen twaalf ambachten en dertien ongelukken. Begrijpt u wel?

Met iets van een schok realiseer ik me tegelijkertijd dat dat inmiddels mensen zijn van rond de vijftig. En dus sowieso op z’n best tweede keus. Dan begin je dus al met een grote achterstand. Want die werkgever wil een andere, jongere kandidaat. Dat schuurt en leidt tot veel teleurstelling, bij alle betrokkenen. Elk bedrijf heeft bij voorkeur iemand van 28-32 jaar, op z’n minst HBO en zo ongeveer met identieke ervaring als wat de kandidaat straks moet gaan doen. OK, iedereen hoeft niet altijd je eigen ideeën te delen, maar samen zou je eruit moeten kunnen komen. Dan kun je (bij-)leren – aan welke kant van de tafel dan ook – , het profiel fijnslijpen, inschatten en/of testen wat de groeicapaciteit is. Dat soort dingen. Attitude in plaats van competenties. Noem het gerust professioneel overleg en advies. Maar als het alleen nog maar om het cv gaat, dan kom je daar zelfs niet eens aan toe. Dan heb je te maken met ijskoude afwijzingen, veel te vaak op voorhand. Dat steekt wel erg mager af tegen plezier, arbeidsbevrediging en kunnen presteren.

VERWEEKTE FLAPDROLLEN

Ja, ik ben op zoek naar types als Dirk Kuijt. Al jaren.

Gewone, hardwerkende jongen. Geen tattoos, ‘familyman’, logische continuïteit in zijn clubkeuze. Als je een vergelijking zoekt tussen sport en management, dan kan Dirk als voorbeeld dienen.

Wat vind je eigenlijk zelf?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.