WAT WAS BETER, BARCELONA OF HET GELD?

Vreemd. Kijk er eens doorheen. Daarom schrijf ik maar even een extra blogje, bovenop mijn ‘polemisch weekboek’. Ik heb na de wedstrijd snel even gekeken naar een paar kranten en andere min of meer serieuze media, wat die vinden van de spectaculaire 6-1 overwinning van Barcelona op Paris Saint Germain. Maar nee hoor, er wordt gefeest en gejubeld. Zoals altijd. Het is een ‘mirakel’, ‘ongelofelijk’, ‘nooit verwacht’ en ‘bizar’. Klopt allemaal, maar er wordt niet geanalyseerd. Is lastig.

In eerste instantie heeft PSG het natuurlijk helemaal aan zichzelf te wijten dat het niet doorgaat naar de beste acht van Europa. Die ploeg kwam stram van de zenuwen het veld op. Dat kon dus niet goed gaan. Maar vooruit, na een half uurtje of zo moet je dat als duurbetaalde, ervaren prof van je af kunnen schudden. Je staat met 4-0 voor! En na die eerste dertig minuten waren er nog altijd twee treffers verschil. Ga gewoon voor dat ene doelpunt, dan speel je die wedstrijd op safe uit. Met zulke namen. Alhoewel, het blijven vaak hele gewone mensen, die voetballers. Hen valt niet zo veel te verwijten. Maar de coach, wat ze in Engeland volkomen terecht de manager noemen, die treft alle blaam. Unai Emery.

Het gaat in zo’n wedstrijd absoluut niet meer om techniek of fysieke conditie. Als de basis goed is, en dat is het geval anders win je in Parijs niet met 4-0 van Barça, komen er andere dingen om de hoek kijken. Voer voor psychologen. Nee, dat hebben we in die mannenwereld van tattoos, kekke kapsels met bijpassende kicksen en zinderende WAG’s helemaal niet nodig, een psycholoog. We doen het zelf wel. Deze gedenkwaardige voetbalavond toont weer eens aan dat dat absolute onzin is. Juist op topniveau, onder zo’n geweldige spanning met letterlijk de hele wereld die naar je kijkt, komt het aan op het managen van stress. Een wedstrijd waarbij je aan het begin met 4-0 voorstaat, kun je anders alleen maar verliezen. Veel voetbaltrainers komen dan tekort, missen het niveau, ook deze Emery.

EEN PAAR TON VOOR EEN GOEDE PSYCHOLOOG

Slechts een paar ton voor een goede psycholoog per jaar had tientallen miljoenen aan inkomsten gescheeld. Dom. Al was het maar om de belangrijkste man voor de club op dat moment, Unai Emery, te coachen. Train de trainer. Dat heet voorbereiding en niets aan het toeval overlaten. Je zou het mogen verwachten, maar het ontbreekt. Dom is dan een eufemisme. Het is hetzelfde als het nemen van een strafschop: alleen maar psychologie, op 11 meter en onder de lat. Neem van mij aan dat er werk genoeg is voor een top-professional op mentaal terrein.

Er zijn maar weinig voetbaltrainers die dat wél snappen. We hoeven helemaal niet zo ver te zoeken, want we kennen allemaal onze eigen Louis van Gaal, maar die zit thuis. Alex Ferguson was een ander, of, vooruit, Leo Beenhakker. Mannen die ook in de mentale discipline een houwdegen zijn, psycholoog en manager in één, die hun spelers door en door konden prepareren en vervolgens afschermen waar het moet. Op een avond als gisteren. Dat gaat zoveel verder dan ‘focus’.

Toch dringt de vraag zich op, en eerlijk gezegd is dat de aanleiding om nog even dit stukje te tikken, of het had geholpen. Tegen Barcelona. Niemand had die overwinning verwacht, dat lees ik dan weer wel, maar waarom zend je dan wél die wedstrijd overal live uit? En niet de ontmoeting tussen Borussia Dortmund en Benfica? Daar kon met slechts één doelpunt verschil nog van alles gebeuren, toch? Het gebeurt vaker dat de op papier, qua onderling verschil dan wel de stand op de ranglijst of in de poule minst interessante voetbalpot de voorkeur krijgt op zo’n live voetbalavond. Dat heeft natuurlijk met die honderden zichtbare miljoenen te maken die in die ‘beker met de grote oren’ rondzwemmen. En op z’n minst nog zo’n aantal miljoenen die onzichtbaar zijn. Er zijn namen die je gewoon móet laten zien. Niet alleen in Europa, maar ook in het Midden- en het Verre Oosten. En in Midden- en Zuid-Amerika. In Afrika. Het gaat niet alleen om uitzendrechten en reclameborden. Er zit zoveel meer achter. Ja, zoveel geld en andere verleiders dat we Barcelona nog even niet willen of kunnen missen.

Dus geef je gewoon twee strafschoppen weg, ontneem je de ander daarentegen een overduidelijke penalty en keur je een doelpunt dat op z’n minst ruikt naar buitenspel gewoon goed. Simpel toch? Dan zijn vier doelpunten verschil ook te overbruggen, zelfs zonder psychologische hulp.


Tot besluit kan ik het (ook) niet laten om van de gelegenheid gebruik te maken om aan te kondigen dat u komende maandag een stemadvies van mij krijgt. Voor elck wat wils, zullen we maar zeggen 😉

Uitzendrechten en reclameborden. Plus nog zoveel meer. Wat een spektakel. Nou, dat mag je wel zeggen…

 

 

Wat vind je eigenlijk zelf?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.